ja mieszkaniec   Szanowny Panie Januszu Rosłan , Były Burmistrzu
Z niedowierzaniem zapoznałem się z treścią Pana listu otwartego i wyrażone w nim stanowisko. Rozumiemy, że decyzje podejmowane przez nową administrację mogą budzić w Panu różne opinie i emocje ale , emocjonalna reakcja Pana jest niezrozumiała . W polityce i administracji kluczowe powinno być dobro mieszkańców, a nie osobiste animozje. Przedstawia Pan obraz człowieka, który z powodu własnej dumy i urażonego ego , nie potrafi pogodzić się z utratą stanowiska, wykorzystując manipuluje opinią publiczną, podważaniem decyzji nowych władz i tym działa Pan na szkodę wspólnoty, aby odzyskać wpływy. Przez swoje ataki publicznie, próbuje Pan budować narrację o niesprawiedliwości i mobilizować swoich zwolenników. Przez wylewanie osobistych żalów stał się Pan symbolem tego, co w życiu publicznym najgorsze. Zostanie z pewnością Pan zapamiętany przez wielu jako przestroga dla przyszłych liderów, by w polityce, jak i życiu, potrafić z honorem przyjąć zarówno sukcesy, jak i porażki które zmagają się z kryzysem władzy. Widać jak przegrana bardzo Pana dotknęła i boli , od zawsze uważał się Pan za filar społeczności ale w Pana sercu kipiała złość, która z czasem zaczęła wychodzić na światło dzienne. Uwazam ze większość mieszkańców pomimo Pana propagandy , poczuła ulgę z powodu zmiany rządów na stanowisku Burmistrza.
I tu , cytując Księga Przysłów 16,18 „Pycha kroczy przed upadkiem, a wyniosłość ducha przed ruiną.” Zdaje sobie Pan , sprawę że nadmierna duma i przywiązanie do władzy mogą prowadzić do upadku. Nie potrafi Pan zaakceptować zmian i kieruje się urażoną dumą, a reprezentowana postawa może przynieść więcej szkody niż pożytku.
I tak , dalej dąży Pan do utrzymania resztek władzy za wszelką cenę, stosując kontrolę jako narzędzie wpływu na społeczność. Wykorzystuje Pan mechanizmy nacisku i marginalizuje przeciwników politycznych. Koncentruje się Pan na utrzymaniu własnej pozycji zamiast na dobru ogółu, powinien Pan pełnić funkcję spajającą, a staje się Pan przyczyną rywalizacji , nienawiści i wzajemnej nieufności.
Przypominam Panu , że w życiu publicznym zmiany władzy są czymś naturalnym, a każda nowa osoba na stanowisku burmistrza wprowadza własne decyzje administracyjne. Jednak nie wszyscy potrafią się z tym pogodzić. Były burmistrz, który otwarcie krytykuje swojego następcę, może budzić niepokój wśród mieszkańców. Czy jego zachowanie jest uzasadnione, czy przypomina raczej narzekania „starej teściowej”? Ewangelia Mateusza 7,3-5 "Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Albo jak możesz mówić swemu bratu: ‘Pozwól, że usunę drzazgę z twojego oka’, podczas gdy belka tkwi w twoim oku? Obłudniku, najpierw usuń belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, aby usunąć drzazgę z oka swego brata."
Analizując Pana zachowanie może być ono odbierane jako nieeleganckie i nieodpowiednie. Zamiast skupić się na swoim życiu po zakończeniu kadencji, angażuje się Pan w publiczne spory i narzeka na decyzje nowej władzy, co może przypominać niekończące się uwagi „starej teściowej”. Taka postawa budzi niepokój wśród mieszkańców, którzy od radnego miasta oczekują stabilności i profesjonalizmu w zarządzaniu miastem, a nie politycznych utarczek.
Co więcej, powinien Pan zrozumieć, że władza nie jest dożywotnia – każdy rządzący ma swoje pięć minut, a później musi zaakceptować zmiany. Jeśli rzeczywiście zależy mu na dobru miasta, powinien wspierać jego rozwój, a nie zaogniać konflikt i podważać autorytet nowej władzy.
Podsumowując Pana aktywność , choć każdy ma prawo do wyrażania opinii, jako były burmistrz powinien Pan zachować umiar w swojej krytyce ponieważ , nie każda jest konstruktywna i uzasadniona . Takie zachowanie może być odbierane jako dziecinne , motywowane osobistą urazą i będzie budzić niepokój , a powinno być konstruktywną troska o miasto. Zamiast wdawać się w niepotrzebne konflikty, lepiej byłoby, gdyby skupił się na nowych wyzwaniach i zaakceptował zmiany – tak jak robi to większość mieszkańców.
W otwartym liście zarzuca Pan, następcy niesamodzielność i że , działa pod wpływem doradców i konsultantów z zewnątrz, którzy nie znają specyfiki pracy BCK a także, że decyzja o zwolnieniu Pana żony była motywowana polityczną vendetta, a nie rzeczywistą potrzebą zmian. Księga Przysłów 11,14 „Gdzie nie ma mądrego kierownictwa, tam lud upada; gdzie liczni są doradcy, tam jest ratunek.”Pragnę zaznaczyć że Pana , małżonka, zatrudniona w lokalnym domu kultury, prowadziła również na jego terenie schronisko dla kotów. Wielu mieszkańców wyrażało obawy, że fundusze przeznaczone na działalność kulturalną były częściowo wykorzystywane na potrzeby tegoż ,,schroniska,, , co było trudne do udokumentowania, lecz stało się tematem burzliwych rozmów w lokalnej społeczności. Dodatkowa Pana , żona pobiera pensje i dodatkowo emeryturę jako kierownik artystyczny . Sam Pan , wie jak ważne jest, aby każda osoba miała równe szanse na rozwój zawodowy .Umożliwienie młodym osobom dostępu do stanowisk kierowniczych pozwala na wprowadzenie innowacyjnych pomysłów i nowoczesnych rozwiązań. Młodsze pokolenia często charakteryzują się świeżym spojrzeniem oraz większą znajomością nowoczesnych technologii i trendów, co może przynieść instytucjom większą efektywność i konkurencyjność. Po drugie, zajmowanie wysokich stanowisk przez osoby, które jednocześnie pobierają emeryturę, może być postrzegane jako ograniczanie dostępu do rynku pracy dla młodych. W wielu przypadkach osoby starsze posiadają już stabilne źródło dochodu, a ich dalsza praca na wysokich stanowiskach może prowadzić do stagnacji zawodowej młodszych kandydatów, którzy często mają trudności w znalezieniu pracy adekwatnej do ich wykształcenia i umiejętności. Po trzecie, system rotacji kadr sprzyja większej dynamice i otwartości w instytucjach publicznych. Wprowadzanie młodych liderów może skutkować poprawą organizacji pracy i zwiększeniem jej efektywności, co jest istotne zwłaszcza w obszarach związanych z kulturą i sztuką.
Często mówi się, że „karma wraca” – oznacza to, że nasze czyny, zarówno dobre, jak i złe, mogą do nas powrócić w odpowiedniej chwili List do Rzymian 2:6 „Odda każdemu według jego uczynków.” . Pan ,który nie miał litości dla mieszkańców i podejmował decyzje krzywdzące dla najbardziej potrzebujących , teraz sam czuje się pokrzywdzony, i można tu postawić pytanie: czy Pana oburzenie jest uzasadnione? Gdy miał Pan władzę, nie przejmował się losem mieszkańców, ale gdy sytuacja dotknęła Pana najbliższych, nagle zaczął dostrzegać problem. Można to uznać za swoistą „sprawiedliwość dziejową” – skoro nie miał empatii dla innych, teraz sam nie powinien Pan jej oczekiwać. Ponadto, takie oburzenie może być postrzegane jako hipokryzja.
Były Burmistrze Januszu Rosłan , wielu mieszkańców naszego miasta z niepokojem wspomina okres Pana rządów i decyzje które wielokrotnie prowadziły do marginalizacji najbardziej potrzebujących grup społecznych. Zaniedbanie polityki społecznej, brak wsparcia dla osób i dzieci niepełnosprawnych oraz złe traktowanie osób o niższym statusie społecznym pozostawiły negatywne skutki, i były dla nich bardzo odczuwalne .Co więcej, fundusze przeznaczone na które powinny być przeznaczone na wsparcie dla niepełnosprawnych były wielokrotnie redukowane, i przeznaczanie na pomoc kotom i psom . Na dojazdy do placówki oświatowej dla dzieci nioepełnosprawnych nie było funduszy , ale na karmę dla kotów w budżecie znalazł pan ok. 60 tys. w 2024 roku ( podobne sumy były przeznaczane przez klika lat ). Choć troska o zwierzęta jest ważna, ale nie powinna odbywać się kosztem dzieci, zwłaszcza tych niepełnosprawnych. Samorząd powinien dążyć do zrównoważonego podziału środków, tak aby zarówno zwierzęta, jak i najbardziej potrzebujące grupy społeczne otrzymały należytą pomoc. Priorytetem powinno być dobro dzieci, ponieważ to one są przyszłością społeczeństwa.
Wielokrotnie ignorowano głosy mieszkańców, a decyzje podejmowano bez wcześniejszych konsultacji z nimi , co sprawiło, że miasto stało się mniej przyjaznym miejscem dla wielu mieszkańców.
Kończąc moją odpowiedz na Pana list otwarty, oburzenie byłego burmistrza Janusza Rosłana jest wątpliwe moralnie, zwłaszcza jeśli sam wcześniej krzywdził ludzi. Sytuacja ta pokazuje, że los bywa przewrotny i że warto traktować innych z szacunkiem, ponieważ złe decyzje mogą kiedyś wrócić do ich autora. Być może jest to dla niego lekcja, że władza nie jest przywilejem do podejmowania krzywdzących decyzji, lecz odpowiedzialnością wobec wszystkich obywateli. Anthony Hopkins powiedział kiedyś:
"Władza nie zmienia ludzi, tylko zabiera im potrzebę udawania. Sprawiedliwy chroni, ambitny nadużywa, niepewny staje się tyranem. To nie władza niszczy, tylko prawdziwe oblicza każdego z nas pojawiają się, gdy nie ma już strachu przed konsekwencjami."