~ Pomysl   Wystąpienie Posła Biłgoraj Jubileusz biłgorajskiego szpitala
Sławomira Zawiślaka w dniu 22 września 2009 r. w Szpitalu Powiatowym w Biłgoraju
Artykuł z numeru 39 (388) NOWej strona 10
Odsłon: 681

Szpital biłgorajski stoi u progu dużych zmian. Radni powiatowi zdecydowali o podjęciu procedury wydzierżawienia placówki prywatnemu podmiotowi. W tym samym czasie, jak wynika z doniesień medialnych, podjęto również decyzję o uczestniczeniu szpitala w rządowym planie B „Ratujmy polskie szpitale”. Udział w tym przedsięwzięciu miałoby gwarantować przejęcie znacznej części zobowiązań szpitala przez Skarb Państwa.

Konieczność podjęcia decyzji wprowadziła trochę niekonsekwencji, a być może nawet nerwowości. Ale trudno się dziwić, wszak sytuacja ekonomiczna Szpitala Powiatowego w Biłgoraju jest fatalna - zadłużenie placówki przekracza 40 mln zł.
Za stan finansów szpitala nie odpowiada jednak wyłącznie jego Dyrekcja czy organ prowadzący - Zarząd Powiatu. Jest to również, a może nawet przede wszystkim, konsekwencja nieskutecznej polityki rządu PO-PSL w kwestii ochrony zdrowia. Brak jest właściwego i spójnego programu, brak środków w NFZ na zapłacenie za tzw. nadwykonania, podpisane zostały wymuszane wręcz na szpitalach, fatalne kontrakty. Szkoda, że rząd odrzucił propozycje opozycji zebrane w tzw. Pakiecie Religi.
W ostatnim czasie, zwłaszcza po podjęciu w/w decyzji przez Radę Powiatu, spotkałem się z licznymi prośbami o interwencję, kierowanymi do mojego Biura Poselskiego przez mieszkańców Biłgoraja i powiatu. Zastrzeżenia moich interesantów, a także moje, budzą dwie kwestie, które podnoszę w pismach interwencyjnych, kierowanych do Pana Starosty.
Po pierwsze, prywatyzacja. Oczywiście w sensie prawnym z tym procesem nie mamy w szpitalu biłgorajskim do czynienia. Prywatyzacja to bowiem sprzedaż mienia państwowego lub komunalnego prywatnemu podmiotowi. Tutaj nie mamy do czynienia ze sprzedażą, tylko z dzierżawą. Tyle tylko, że proponowany długi okres dzierżawy - 25 lat - sprawia, że w praktyce będzie miała miejsce co najmniej quasi prywatyzacja. To prywatny podmiot będzie przez ćwierć wieku decydował o warunkach pracy i płacy personelu medycznego. To prywatny podmiot będzie decydował o kierunkach rozwoju szpitala. To w końcu prywatny podmiot będzie tak kształtował funkcjonowanie szpitala, by na nim po prostu zarobić - taki jest cel działania wszystkich przedsiębiorców i oczywiście nie ma w tym nic złego. Poza jedną wątpliwością: czy w tym wypatrywaniu zysku prywatny przedsiębiorca dzierżawiący szpital nie będzie dbał wyłącznie o te oddziały i o te świadczenia medyczne, które będą mu przynosiły zysk? Czy oddziały niedochodowe, ale jednocześnie bardzo ważne z punktu widzenia zdrowia publicznego, aby nie stracą na jakości leczenia lub wręcz nie zostaną zlikwidowane? Taka likwidacja oczywiście musiałaby pociągnąć za sobą konieczność redukcji zatrudnienia w szpitalu.
Taka jest zasadnicza obawa moich interesantów - mieszkańców powiatu i moja. Jak sądzę, tego właśnie obawiają się także pracownicy szpitala. Zadaniem samorządu powiatu biłgorajskiego, koniecznym do zrealizowania jeszcze przed ewentualnym rozpoczęciem całego trybu wydzierżawiania szpitala, będzie te rodzące się wątpliwości wyjaśnić i rozwiać.
Druga wątpliwość dotyczy ewentualnej możliwości uczestniczenia szpitala w rządowym planie B „Ratujmy polskie szpitale” koordynowanym przez Ministra Zdrowia. Zastrzeżenia moje i moich rozmówców budzi fakt, że uczestnictwo w programie rządowym możliwe jest tylko w sytuacji przekształcenia szpitala w spółkę prawa handlowego - jest to warunek sine qua non. Tymczasem działania podjęte przez organ założycielski szpitala w Biłgoraju dowodzą, że wybrana została inna formuła przekształceń, tj. poprzez oddanie szpitala w dzierżawę na 25 lat prywatnemu przedsiębiorcy. Pojawia się zarzut niekonsekwencji w działaniach, która zamiast prowadzić do rozwiązania problemu, jeszcze bardziej komplikuje sprawę.
Tak czy inaczej szpital i jego pracownicy stoją przed wielkimi zmianami. Oby te zmiany przyniosły dobre rozwiązania, korzystne dla wszystkich - zarówno pacjentów jak i pracowników szpitala.
W 1998 r. powstał samorząd powiatowy. Celem utworzenia tej jednostki samorządowej było oddanie władzy w ręce mieszkańców powiatu. Mieszkańcy mają się sami rządzić poprzez swoich przedstawicieli - radnych powiatowych i wybierany przez nich zarząd. Zgodnie z tym, to właśnie samorząd podejmie ostateczną decyzję o kierunku zmian w szpitalu powiatowym, ale także o istotnych warunkach tych zmian. Właśnie te istotne warunki, szczegóły, detale, będą odgrywały bardzo ważną rolę. I na te właśnie detale będziemy wszyscy zwracać szczególną uwagę.
Jeżeli już zapadnie ostateczna decyzja o quasi prywatyzacji szpitala, czyli jego wydzierżawieniu, niezwykle ważne będzie zagwarantowanie w postanowieniach umownych trzech spraw:
1. zobowiązanie przyszłego dzierżawcy do odstąpienia od ewentualnych zamiarów likwidacji oddziałów, poradni, zakładów, zwłaszcza tych, które nie przynoszą zysków i będą nieopłacalne dla dzierżawcy;
2. dokładne określenie w umowie dzierżawy kwestii kto, na jakich zasadach i w jakim rozmiarze będzie inwestował w biłgorajski szpital (ponosił koszty remontowe, dostosowywał szpital do warunków UE, wymagań Sanepidu itd.), tak by nie budziło to wątpliwości w przyszłości i nie spowodowało obciążeń po stronie powiatu; i w końcu
3. zabezpieczenie w ewentualnej umowie dzierżawy praw osób pracujących w szpitalu i ich ochrony przed potencjalnymi zwolnieniami, do których może zmierzać po przejęciu szpitala prywatny przedsiębiorca;
Taka jest miara rzetelności działań Zarządu Powiatu Biłgorajskiego w kwestii szpitala biłgorajskiego. Miara, którą wszystkie działania Zarządu w tej sprawie będą mierzone. I żywię ogromną nadzieję, że z tych zadań Zarząd Powiatu dobrze się wywiąże, z pożytkiem dla pracowników szpitala i mieszkańców powiatu biłgorajskiego. Mam nadzieję również, że nie powtórzy się w biłgorajskim szpitalu sytuacja z niedalekiego Zwierzyńca, w którym według wystąpienia pokontrolnego Najwyższej Izby Kontroli Starosta Zamojski wydzierżawił Browar na 25 lat prywatnemu przedsiębiorcy na skandalicznych warunkach. NIK jednoznacznie negatywnie ocenia działania Starosty, zarzucając mu właśnie nierzetelność i łamanie procedur. Nie wiadomo jeszcze, jak ta sprawa się zakończy. Wiadomo jednak, że tak czy inaczej ucierpieli już zwolnieni pracownicy Browaru, sam zakład oraz potencjał gospodarczy powiatu.
W Biłgoraju mamy do czynienia ze sprawą jeszcze bardziej poważną. Zakładem, który może ucierpieć, jest szpital, a w ślad za nim nie tylko jego pracownicy, ale także wszyscy mieszkańcy powiatu. Apeluję zatem do władz powiatu o rozwagę i rzetelność, przejawiającą się w dbaniu o wszystkie detale dotyczące podejmowanej decyzji i zapewniam, iż wzorem Zwierzyńca, także tutaj będę monitorował wszystkie poczynania Zarządu w tej sprawie.
Jako poseł wspomagający poprzedni Zarząd Powiatu Biłgorajskiego w skutecznym pozyskaniu funduszy na sprzęt medyczny dla szpitala, deklarujący wsparcie i w obecnym czasie życzę Zarządowi Powiatu, aby podejmowane w najbliższej przyszłości decyzje przyniosły wyłącznie dobre rozwiązania, z pożytkiem dla samego szpitala, jego pracowników i mieszkańców powiatu.
Sławomir Zawiślak Poseł na Sejm RP