Przypomnijmy:

Grupa Eksploratorzy działająca przy Tarnogrodzkim Towarzystwie Regionalnym, kierowana przez Janusza Szabata i Piotra Magocha, wiosną bieżącego roku prowadziła poszukiwania w Księżpolu (oczywiście realizowanych na podstawie pozwolenia konserwatorskiego).

Poszukiwacze dokonali rewelacyjnego odkrycia zaskakująco dużej ilości metalowych zabytków archeologicznych, w miejscu gdzie dotychczas nie było znanych stanowisk archeologicznych. Wśród znalezionych przedmiotów znalazły się m.in. starożytne monety, czy przedmioty codziennego użytku.

Ósma część znaleziska, zaprezentowanego przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Lublinie, obejmuje różnego rodzaju elementy biżuterii i ozdób. Są to najczęściej przedmioty wykonane z miedzi lub brązu; używane były zarówno w życiu codziennym, jak również okolicznościach odświętnych.

Egzemplarze ozdób można datować na okres od wczesnego średniowiecza (XIII w.), przez średniowiecze (XIV-XV w.), aż po okres staropolski (nowożytny - od XVI do XVII wieku):

1. fragment pierścienia wykonanego z brązu z zachowaną kolistą tarczką z runami solarnymi.

2. zachowany w całości duży pierścień wykonany z brązu z zachowaną kolistą tarczką

3. obrączka wykonana z miedzianego drutu

4. miedziana tarczka pierścienia o prostokątnym zarysie z przyciętymi narożnikami, z wyrytym motywem symbolu Jezuitów.

5. fragment zapięcia sakwy lub oprawy księgi w formie krzyżyka.

6. miedziany medalik o kolistym kształcie,

7. fragmentarycznie zachowany krzyżyk typu greckokatolickiego, posiadający jedynie 2 ramiona,

8. fragment rozprostowanej miedzianej bransolety z zachowaną częścią zapięcia,

9. fragment zdobionej końcówki pasa z miedzi.

10. fragment miedzianej bransolety lub pierścienia,

11. niewielki fragment miedzianej bransolety,

12. niewielki fragment miedzianej bransolety z ułamkiem zapięcia,

13. niewielki fragment miedzianej bransolety).

14. zdeformowany fragment pierścienia,

15. stempel lakowy - pieczęć z herbem zbliżonym do tarczy herbowej "Lubicz",

16. zdobiony uchwyt wykonany z żelaza, posiadający liczne poprzeczne nacięcia na korpusie.

Prezentowane zabytki zostały przekazane przez poszukiwaczy do WUOZ Lublin Delegatura w Zamościu. Wstępnej analizy tych artefaktów dokonali: mgr Bartłomiej Bartecki (Muzeum w Hrubieszowie), mgr Andrzej Maziarz (Muzeum ARSENAŁ w Zamościu), dr hab. Barbara Niezabitowska-Wiśniewska, profesor uczelniany UMCS w Lublinie.

Odkryte zabytki zostaną wkrótce przekazane do muzeum w Biłgoraju, gdzie zostaną poddane dalszym analizom.