Do przypadkowego odkrycia doszło 1 czerwca br. w Potoku Górnym. Mieszkaniec miejscowości podczas plewienia tytoniu na swoim polu zauważył niewielką, zachowaną w całości siekierkę krzemienną.

Jeszcze tego samego dnia znalazca poinformował o odkryciu Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Lublinie. W wiadomości przekazał swoje dane kontaktowe, numer geodezyjny działki, na której znalazł przedmiot oraz fotografie zabytku.

Następnego dnia z mieszkańcem Potoka Górnego skontaktował się archeolog z zamojskiej delegatury urzędu. Ustalono termin oględzin miejsca odkrycia oraz przekazania znaleziska.

Pracownicy służb konserwatorskich przyjechali do Potoka Górnego 16 czerwca. Mieszkaniec przekazał im siekierkę, a następnie wskazał dokładne miejsce jej znalezienia. Archeolodzy przeprowadzili szczegółowe oględziny powierzchni pola. Nie znaleźli jednak innych przedmiotów, które mogłyby być zabytkami archeologicznymi.

Odkryty przedmiot to niewielka, czworościenna siekierka wykonana z krzemienia wołyńskiego o jasnej, mleczno-szarej barwie. Jej górna i dolna powierzchnia zostały niemal w całości wygładzone. Ślady gładzenia widoczne są również na jednej ze ścian bocznych w pobliżu ostrza.

Druga ściana boczna nie nosi takich śladów. Widoczne są na niej natomiast liczne odbicia, które mogły zniszczyć jej pierwotną powierzchnię. Ostrze siekierki oraz jej prostokątny obuch zostały częściowo wykruszone.

Zabytek ma około 9 cm długości. Jego maksymalna szerokość, mierzona przy ostrzu, wynosi 4 cm, a największa grubość - 2,5 cm. Zachowana część obucha ma wymiary 2,3 na 1,7 cm.

Na podstawie wielkości, proporcji oraz typologii narzędzi krzemiennych archeolodzy przypuszczają, że siekierkę wykonała ludność kultury ceramiki sznurowej pod koniec neolitu. Zabytek może być datowany na lata około 2800-2400 p.n.e., co oznacza, że ma obecnie około 5 tysięcy lat.

- Odkrycie kolejnego zabytku archeologicznego w powiecie biłgorajskim świadczy, że teren ten nie był typową pustką osadniczą w pradziejach, jak do niedawna zakładali archeolodzy, ale rozwijało się tu również osadnictwo, którego intensywność dopiero zaczynamy rozpoznawać - informuje Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Lublinie.

Siekierka znajduje się obecnie w dyspozycji zamojskiej delegatury WUOZ. Wkrótce ma zostać formalnie przekazana do Muzeum Ziemi Biłgorajskiej w Biłgoraju. Dla miejsca jej znalezienia zostanie także przygotowana karta ewidencyjna nowego stanowiska archeologicznego.